اخبارچهره ها و یادبودها

ایران شناسی از تبار سادات دیلمانی

به گزارش گیل مهر،۲۵ اردیبهشت ماه، نخستین سالروز درگذشت مردی است که در جنگل های اشکور بالید ولی توانست در حوزه ایران شناسی پژوهش های ارزشمندی از خود به یادگار بگذارد.

«عبدالرحمان عمادی»، از پژوهندگان ممتاز و هم نسل « منوچهر ستوده» و «ایرج افشار» بود  که مقالاتش طی نیم قرن در حوزه ایران شناسی در مجلات معتبر کشور منتشر می شد.

عبدالرحمان عمادی، بهمن‌ماه  سال۱۳۰۴ خورشیدی در روستای «ای‌نی » از توابع اشکور در کوه های شرق گیلان  به دنیا آمد. خانواده  وی از طایفه سادات دیلمانی و از نوادگان مشاهیر دیلمی از جمله «عمادالدین ابوکالیجار مناور بن فره کوه دیلمی»  بود.

در آن روزگار، روستا تنها مکتبخانه ای داشت که عبدالرحمان نخستین آموزش هایش را در آن طی نمود. ادامه تحصیل وی ابتدا در مدرسه رودسر بود و برای ادامه تحصیل به شهرهای رشت و قزوین رفت و پس از پایان دوره متوسطه، برای ادامه تحصیل به دانشگاه تهران رفت. و توانست  مدرک کارشناسی حقوق قضایی را از دانشگاه تهران دریافت نماید.

عمادی، تنها شغل وکالت نداشت. وی به تحقیق و پژوهش در مباحث ایرانشناسی روی آورد و توانست بخشی از مقالات ایران شناسی را طی نیم قرن  فعالیت پژوهشی خود در مجلات معتبر کشور منتشر نماید. انتشار بیش از ۱۰ اثر سترگ در حوزه ایران شناسی، تنها بخشی از فعالیت های قلمی وی بود.

برخی از آثار مکتوب وی  که توسط انتشارات «گیلکان» و «آموت» منتشر شده، بدین شرح است؛

کتاب‌های «خوزستان در نامواژه‌های آن»، «لامداد- چند جستار از ایران»، «آسمانکت- چند رسم مردمی»، «حمزه آذرک و هرون‌الرشید در آئینه دو نامه»، «دوازده گل بهاری-نگاهی به ادبیات دیلمی و طبری»، «دماوند یا گباوند»، «چندصد نام دریای خزر»، «دیلمون پارسی یا دیلمون پالوی دوبیتی‌های دلدادگان روستایی»، «بی‌بیه» و «فره‌گان»

  عبدالرحمان عمادی ، سرانجام در ۲۵ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸  بر اثر ایست قلبی دفتر زندگی اش بسته گردید و در گورستان شهر رودسر به خاک سپرده شد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *