اخبارتاریخگردشگری

با هدف حفاظت از شناور به گل نشسته عصر قاجار؛ زنجیره انسانی در ساحل کرگانرود تشکیل شد

به گزارش گیل مهر، عصر دیروز، ۱۴فروردین ماه فعالان میراث فرهنگی تالش با تشکیل زنجیره انسانی در حریم کشتی غرق شده عصر قاجار، بر حفاظت و ثبت میراثی کشتی به گل نشسته تالش تاکید کردند.
در این گردهمایی -که با پاکسازی بخشی از عرصه شناور مغروقه تالش همراه بود- فعالان فرهنگی با تشکیل زنجیره انسانی در حریم این کشتی به گل نشسته در ساحل بندرگاه قدیمی کرگانرود(قرق) خواستار توجه سازمان میراث فرهنگی برای ثبت اثر و ایجاد حریم حفاظت از کشتی تالش شدند.
در این مشارکت اجتماعی که با هماهنگی‌های رضوان زینعلی از فعالین فرهنگی منطقه تالش صورت گرفته بود، زباله های بخشی از عرصه این شناور تاریخی جمع آوری شد و حاضران بر ارزش این سازه‌ی باستانی صحه گذاشته و اهمیت آن را به شهروندان تالش و گردشگرانی که از این سازه بازدید می‌کنند، گوشزد کردند. همچنین آنان با تشکیل زنجیره انسانی خواستار توجه مسئولین مربوطه به این سازه ارزشمند شدند.
عصر دیروز، زباله‌های بستر حریم کشتی جمع‌آوری شد. سپس متخصصان و همچنین پژوهشگران فعال در عرصه فرهنگ دریایی درباره این کشتی به گل نشسته برای حاضران سخن گفتند.
در این مراسم اجتماع کنندگان خواستار کنترل عوامل خطر ساز در حریم کشتی شدند. این عوامل در دو دسته، انسانی و طبیعی گوشزد گردید. از مهم‌ترین عوامل انسانی تخریب این بنا، دسترسی مستقیم و آزاد بازدید کنندگان به سازه مزبور اشاره کرد که موجبات تخریب سازه را از طریق دست زدن، پا گذاشتن و تکیه کردن به اجزای آن فراهم می‌سازد.
حاضران خواستار کنترل سریع این عامل شده و بیان کردند باید در پیرامون آن حصاری مناسب تعبیه شود.
از دیگر عامل تخریب این سازه تاریخی، وجود جاده در یک متری سازه است که موجب عبور وسایل نقلیه در مجاور کشتی شده و صدمات جبران ناپذیری را به آن وارد می‌سازد. برای کنترل این عامل مخرب نیز، شرکت کنندگان خواستار بسته شدن جاده شدند تا از فاصله خاصی نسبت به سازه دسترسی به کشتی از طریق پیاده برقرار شود.

کارشناسان حاضر در مراسم ، نوسانات سطح آب دریای کاسپین را از مهم‌ترین عوامل طبیعی خطر آفرین برای کشتی عنوان کرده و خواستار کنترل آن، از طریق راهکارهای متخصصان مربوط به این حوزه شدند.
اسماعیل آقاجانی کارشناس ارشد باستانشناسی، در خصوص نحوه حضور بازدید کنندگان در محوطه‌های باستانی مطالبی بیان داشت و بر اصول حفاظتی که در این گونه مناطق باید رعایت شود، تاکید کرد.
وی، پیرامون تاریخچه بهره‌برداری از محیط آب سواحل دریای کاسپین و تجارت دریایی پرداخت و مسائلی را نیز در باره قدمت و مشخصات کشتی و اهمیت آن در مطالعات باستانشناسی و گردشگری برای حاضران بیان کرد.
در ادامه کورش شفقتی از فعالان فرهنگی منطقه، به منابعی که در آنها به استفاده‌ی تالشان از محیط دریا پرداخته شده، اشاره نمود و به نقشی که این‌گونه آثار در جذب گردشگر می‌توانند ایفا کنند، پرداخت.
در انتها، حاضران با هدف حفاظت از این کشتی و جلوگیری از روند تخریب آن و همچنین گوشزد به مسئولان مربوطه در خصوص بی‌توجهی نسبت به از بین رفتن کشتی و بی مسئولیتی بازدید کنندگان در بازدید ، زنجیره‌ای انسانی تشکیل دادند تا از این طریق ضمن آگاهی بخشی به عموم در خصوص اهمیت آن، حلقه رابط این بنا در رساندن صدای تخریب آن به جامعه باشند.
گفتنی است، کشتی چوبی تالش در موقعیت “۲۷ ’۵۷ °۴۸ طول شرقی و “۲۲ ’۵۱ °۳۷ و در ارتفاع ۱۳- از سطح دریای کاسپی قرار گرفته است. این اثر یک کشتی از الوارهای چوب‌های سوزنی برگان است که با طول تقریبی ۲۸ متر و عرض تقریبی ۷ متر در ساحل کریم محله هشتپر(کرگانرود سابق) آرامیده است. از ویژگی‌های این کشتی که فرصت خوبی را برای مطالعه ساختار کشتی‌های این منطقه فراهم می‌سازد، استفاده از اتصالات فلزی و الوارهای چوبی متعلق به درختان سوزنی برگ، ملات ساروج و قیر برای عایق کردن آن از ورود آب است. همچنین با تطبیق مقایسه‌ای آن با کشتی‌هایی که از دیگر نقاط سواحل دریای کاسپی به‌دست آمده است، احتمالا این کشتی را باید یک کشتی مرتبط با دوره قاجار دانست. این کشتی در حدود ۵۰۰ متری بندر محلی کرگانرود قرار دارد و رهنمون می شود، در صورت انجام بررسی‌های باستان‌شناختی می‌توان، انتظار یافته شدن نمونه‌های دیگری نیز از این کشتی‌ها را داشت.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *