اخباریادداشت

تکدی گری جرم یا آواز ابوعطا!

یادداشت- سروش علیزاده
«تکدی گری» جرم است و مجازاتش هم در قانون معین. علاوه بر جرم ، چهره شهر را زشت و از احساسات مردم سوء استفاده می کند. تشکیل باند های تکدی گری سبب آسیب به کودکان عدم امنیت جامعه و معضلات و مشکلاتی می شود که در این مقال کوتاه نمی گنجد.
شهر من «رشت» نیز متاسفانه پر از افراد سو استفاده گری شده که به تکدی گری مشغول هستند. روز به روز هم به تعداد این افراد اضافه می شود و هیچ کس هم برای مقابله با ممنوع کردن و اعمال قانون قدمی برنمی دارد.
دادستان رشت که باید تحت عنوان مدعی العموم با این جرم مشهود مقابله کند، گویا در خواب ناز است و سرش به امورات مهم تری مشغول.
رییس پلیس شهرنیز گویا هیچ وقت در شهر قدم نمی زند و نمی بیند که جای جای شهر پر از افرادی شده که جرم تکدی گری را انجام می دهند و احتمالا نمی داند در قانون مجازات برای تکدی گری مجازات تعیین شده است. راستی عدم اجرای قانون و وظیفه جرم نیست؟
رییس سازمان بهزیستی هم احتمالا دخلی به این چیزها ندارد و سالی یک جشنواره تئاتر برای معلولین اجرا می کند و بس. به قول شاه سریال «افسانه سلطان و شبان » سلطان بانو! مال خودمان است!
و شورای شهر رشت هم که تکلیفش مشخص است و در لابی های کسب قدرت جدید، انگار وظایف نظارتی اش را فراموش کرده. بی دلیل نیست که این روزها که به یاد وظایف اعضای محترم شورا می افتم، ناخودآگاه به یاد این بیت حافظ در دستگاه ابوعطا می افتم؛
کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش
کی روی ره ز که پرسی چه کنی چون باشی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *