اخبار

جایگاه عشق حقیقی و مجازی در عرفان و تصوف، در انجمن مفاخر گیلان بررسی شد

گیل‌مهر-الهام کیانپور
جلسه‌ای دیگر از سلسله نشست‌های تخصصی انجمن مفاخر گیلان، صبح روز یکشنبه ۱۴ بهمن ماه با مدیریت دکتر روشنک گل‌دوست در دفتر این انجمن در مجتمع خاتم الانبیاء رشت برگزار شد.
گل‌دوست ضمن خیرمقدم به مدعوین، به معرفی سخنران نشست و آثار پژوهشی وی پرداخت و‌ پیرامون موضوع سخنرانی گفت: عشق از ریشه‌ی کلمه عشقه یا پیچک می‌آید و عشق با وجود انسان همان کاری را می‌کند که پیچک با پیچیدن به گیاهان دیگر می‌کند. وی ضمن نام بردن از شاعران و‌عارفانی چون سنایی و مولانا به مفهوم عشق در آثارشان اشاره نمود.
سپس فرامرز شکوری آبکنار، پژوهشگر و مدرس مراکز عالی، سخنان خود را با محور«جایگاه عشق حقیقی و مجازی در عرفان و تصوف» عنوان نمود.
شکوری با این مقدمه که عشق یک پدیده‌ی روانی است و‌ مشاهده‌ی فیزیکی ندارد، آن را به لذت روانی دانشمندی تشبیه کرد که از کار علمی و ثمره‌ی آن لذت می برد ولی این لذت را به دیگران نمی‌تواند انتقال دهد.
وی عشق را در لغت افراط در دوست داشتن و محبت تام معنا کرد و با اشاره به این که اهل عرفان، سرّ وجود و راز آفرینش را در عشق خلاصه می‌کنند، گفت: عشق، جامه‌ی عاشق و‌ معشوق است و‌ خدا، هم عاشق است و هم معشوق. وی در ادامه ضمن نام بردن از کتاب‌هایی چون«کشف‌المحجوب» از علی بن عثمان هجویری، «مرصاد العباد»از نجم الدین رازی، «عبهر العاشقین» از روزبهان بقلی شیرازی و « کنز السالکین» از خواجه عبدالله انصاری، به موضوع عشق حقیقی و عشق انسان به خدا در آن‌ها اشاره نمود.
شکوری ضمن صحبت درباره‌ی مفهوم عشق در اشعار حافظ، نزاع بین عشق و عقل و حکایات عرفانی، به ذکر شاهدمثال‌های مرتبط با موضوع پرداخت.
این پژوهشگر با بیان آن‌که برخی عرفا بر این باورند که عشق مجازی پلی است به سوی عشق حقیقی، از احمد غزالی، فخرالدین عراقی و اوحدین کرمانی یاد کرده و ابیاتی از اشعار آن‌ها را خواند و ضمن نام بردن از کتاب «الزهره» از ابن داود اسماعیلی گفت: ابن داود بر این نظر بود که عشق، جنونی الهی است که نه در خور تمجید است و‌ نه توبیخ. او با رد عشق الهی، عشق را زمینی و انسانی می‌داند، او همان کسی است که حکم قتل حلاج را می‌دهد.

شکوری در ادامه، پیرامون داستان لیلی و مجنون، به عشق و جنون مجنون اشاره و گفت: اندره میکل، تاریخ‌نگار فرانسوی
مجنون را به سه دلیل برای جامعه خطرناک معرفی نموده است: ۱. مجنون موضوعی به نام عشق را مطرح کرد که رسم اعراب نبود. ۲. مجنون‌ ترک عبادت کرد و خدا را مقصرِ به همسری درآمدن لیلی به ابن سلام دانست. ۳. مجنون همچنان عاشق لیلی که زنی همسردار بود، باقی ماند و او را به عشق و زناکاری دعوت کرد.
در پایان، اعضای انجمن و‌مهمانان، پرسش ها و‌ مطالب مرتبط به موضوع جلسه را مطرح نمودند

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن