اخبارتاریخگردشگرییادداشت

جنوبی ترین شهر استان گیلان و  بزرگترین پل خشتی لوشان

به گزارش گیل مهر، جنوب ترین شهر استان گیلان، کمتر مورد توجه قرار می گیرد. هوایش خشک است و آسمانش کم باران و غبار کارخانه سیمانش، برای ساکنان روستاهای لوشان  آزار دهنده .

در سالهای اخیر، گسترش  کاشت نهال های زیتون،  در تپه های اطراف لوشان و ترویج آبیاری قطره ای در این باغات موجب شده، اندکی از فضای خشکی لوشان کاسته شود. با این حال  کمتر دیده شده گردشگرانی که به گیلان می آیند، در این شهر توقف کرده و از بناهای تاریخی لوشان و روستاهای اطراف آن دیدن نمایند.

یکی از این بناهای تاریخی و زیبا، بزرگترین پل آجری گیلان  است که در بافت قدیمی شهر لوشان قرار دارد. پلی که بعد از زلزله خرداد ماه سال ۱۳۶۹ منجیل به شدت آسیب دید، ولی به همت سازمان  میراث فرهنگی گیلان مرمت و بهسازی شد.

پل خشتی لوشان

مشاهده رودخانه شاهرود ، از بلندای پل اجری لوشان

  این پل عرض زیادی دارد و سطح آن با سنگهای صیقلی رودخانه پوشیده شده است. پیاده روی بر قلوه سنگ های گرد و صیقلی این پل عریض که با گچ و گل بهم  متصل شده اند، بسیار لذت بخش است. خصوصا وقتی بالای پل قرار دارید، صدای امواج رودخانه شاهرود که به پایه های پل می خورد، صداهای  ناخوشایند محیط های شهری  را محو می کند. از بالای این پل مرتفع، می توان آب خروشان و گل آلود شاهرود را  تماشاکرد، بخصوص در فصل بهار وقتی  در ارتفاعات بارندگی ها  شدید می شود؛ جریان آب بقدری تند است که می توان برخورد موجها را به پایه های پل حس کرد.

 این پل تاریخی کمتر مورد توجه گردشگران قرار می گیرد. این پل زیبا و مرتفع بخصوص بعد از احداث آزادراه قزوین – رشت ، از تیررس مسافران خارج شد. هم اکنون بیشتر لوشانی ها این پل زیبا را دیده و روزانه برای تردد  از آن استفاده می کنند.

 پل خشتی لوشان پیش از احداث شاهراه کنونی قزوین- رشت و پل جدید  آهنی- بتنی، تنها راه ارتباطی دو سوی رودخانه شاهرود بود.  این پل هنوز هم مهمترین  راه ارتباطی ساکنان شمال به جنوب شهر لوشان است.

 مشخصات پل لوشان و سازنده آن

پل قدیمی لوشان  ۱۰۲ متر طول، ۲۰/۷ متر عرض و ۱۵ متر ارتفاع  دارد. آجرهای آن از نوع خطایی به ابعاد ۲۰در ۲۰ و ۲۵در ۲۵ و به قطر ۴ یا ۵ سانتی متر است و ملاط آن  از گچ و گل می باشد. سنگ لاشه نیز در آن بکار رفته است.  برخی پژوهندگان تاریخ ساخت آن را ۱۲۳۰ ه. ق نوشته اند و برخی نیز آن را به قرن نهم هجری نسبت می دهند.

 این پل آجری زیبا بر پنج پایه استوار است. اما تاریخ بنای آن به درستی روشن نیست. برخی نویسندگان از جمله لوئی رابینو، (سرکنسول انگلیس در رشت در اوایل قرن بیستم میلادی) احداث آن را به خسروخان گرجی نسبت می دهند . خسروخان گرجی حکمران گیلان در زمان سلطنت فتحعلیشاه قاجار بود.  اما بنظر می رسد بنای این پل قدیمی تر باشد.

ناصرالدین شاه در زمان یکی از سفرهایش به گیلان در نزدیک بستر رودخانه اتراق نموده است. عکسی که از آلبوم مجموعه عکسهای ناصرالدین شاه منتشر شده، سراپرده شاهی را نزدیک پل لوشان نشان می دهد. با اینکه رابینو در مشخصات این پل نوشته دو دهانه بزرگ و یک دهانه کوچک داشته است، ولی عکسی که در زمان سفر ناصرالدین شاه گرفته شده، پایه های پل را چهار عدد نشان می دهد.

در کتاب گیلان نیز درباره مشخصات این پل نوشته شده است: « پل دارای ۴چشمه است  که دو چشمه آن بزرگ و دو چشمه کوچک است. در پایه پل حدفاصل دو دهانه، اطاق بسیار بزرگی وجود دارد که توسط طاق های جناقی ، شکل گرفته است. اطاق مزبور به ایستایی پل کمک می کند و ضمنا برای اقامت و اتراق کاروانیان در زمان بارندگی و فصل سرما مورد استفاده بوده است.»

مرمت پل  دو سال بعد از زلزله خرداد ۱۳۶۹

این پل در زلزله خرداد سال ۱۳۶۹ آسیب فراوان دید و  برای شهروندانی که از این راه ارتباطی برای رفتن به شمال و جنوب لوشان استفاده می کردند؛ مشکل ایجاد می شد.

دو سال بعد از زلزله، اداره کل میراث فرهنگی  استان گیلان نسبت به مرمت این پل اهتمام ورزید.  در آن زمان مرمت این پل  با صرف هزینه ای معادل ۰۰۰/۰۰۰/۹۵ ریال  مورد بازسازی قرار گرفت. مرمت این پل حدود یک سال طول کشید و در نهایت در چهارم شهریور ۱۳۷۲ بزرگترین پل خشتی گیلان  افتتاح گردید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *