اخبارهنر

حسن پور، کارگردان گروه تئاتر آبی؛ تئاتر درمانی راهی است برای حضور اجتماعی معلولان در جامعه

گیل مهر- مهری شیرمحمدی
گروه تئاتر آبی اگرچه از سال ۱۳۸۰فعالیت دارد، اما هنوز برای خیلی ها ناشناخته است. بازیگران این گروه، مددجویان بهزیستی هستند؛ نوجوانانی و بزرگسالانی که مردم به آنها معلول می گویند ولی خودشان باور دارند که با وجود نقض در برخی از اعضای بدن، توانایی های خاصی دارند و انتظار دارند دیگران نیز این توانایی ها را باور کنند.
واژه معلول برایشان غریب است، اگرچه تلاش دارند کلماتی نظیر توانخواه و افرادی نظیر توانایی های خاص را جایگزین کنند، اما گویا جامعه هنوز تلاش نکرده حضور و فعالیت اجتماعی ایشان را باور کند و نقش های اجتماعی شان را پذیرا باشد.
یکی از شب های بهمن ماه، مهمان برخی از اعضای گروه تئاتر آبی در صحنه تمرین بودم. گروهی که در صحنه تئاتر، سعی در پذیریش نقش های جدید با وجود نقص عضوهای خود دارند.
یکی از اتاق های نه چندان پر مساحت سرای محله در خیابان معلم رشت، پذیرای گروه تئاتر آبی است. اگرچه از سن تئاتر خبری نیست و به لحاظ خردی مکان بازیگران در مضیقه اند، ولی امیدوارند همچون سال گذشته بتوانند این بار نیز نمایش خود را ۱۰ روز به روی صحنه ببرند؛ اما این بار در یک سالن مناسب که سختی بالا بردن ویلچر سختی هر شبشان نباشد.
کارگردان گروه تئاتر آبی می گوید: خیلی ها مفهوم تئاتر درمانی را نمی دانند.


ابراهیم حسن پور می افزاید: در این گروه، طیف های مختلف معلول اعم از ؛ ذهنی ،حرکتی، نابینا، ناشنوا، جسمی حرکتی و اوتویسم وجود دارد و این تیم هنری ۲۰ نفره، توانسته یک مجموعه تئاتر حرفه ای راه بیندازد که در سطح کشور نیز خوش درخشیده است.
وی با بیان اینکه تلاش من کمک به معلولین و خانواده هایشان است، ابراز می دارد: اعضای تیم همه هنرمند هستند. من فقط کمک می کنم تا هنرشان را پررنگ تر کنم. تلاش من این است که بینندگان بجای دیدن نقص عضو این عزیزان، بر توانایی های آنها تمرکز کنند و به تعبیری باید ابتدا ذهن ها را عوض کرد.
حسن پور با بیان اینکه تنها ۴استان ، تئاتر درمانی دارد، می افزاید: بعد از شهرهای مشهد، ساری و تهران، رشت چهارمین شهری است که از سال ۱۳۸۰ تئاتر درمانی دارد و در این سالها توانسته در جشنواره های مختلف کشوری صاحب مقام شود.
وی با اشاره به اینکه به زودی تا نوروز یک فیلم داستانی بر اساس زندگی و توانمندی های اعضای گروه جهت پخش در یکی از شبکه های رسانه ملی تولید می گردد، یادآور می شود: تمام اقشار جامعه بویژه مسئولان باید کمک کنند، افرادی که نقص عضو دارند، از انزوا خارج شوند. و این مهم به تنهایی از عهده من برنمی آید.تا مسئولان کشور و استان نخواهند، این مجموعه دیده نمی شود.


این کارگردان که ۴دوره مقام نخست کارگردانی در سطح کشور را دریافت نموده، اظهار می دارد: استانی که از سال ۸۰ تئاتر درمانی دارد، هنوز فاقد یک سالن ویژه تئاتر برای افرادی است که شرایط خاص جسمی دارند. سال گذشته سازمان فرهنگی شهرداری رشت، پلاتوی خود را برای اجرای گروه در اختیار ما قرار داد. ولی هر شب برای حمل ویلچر یکی از اعضای گروه متحمل سختی زیادی می شدیم. با این حال پلاتوی سازمان مملو از جمعیتی بود که برای دیدن تئاتر می آمدند. ولی مدیر کل بهزیستی بعنوان دستگاه متولی و مهمترین حامی این عزیزان، در اجرای هفتم به دیدن تئاتر آمد!
دیدن تئاتری که اپیزودهایشان”گل” است و بازیگرانش از گل زیباتر، این سوال را در ذهن بیننده ایجاد می کند که من با سلامت جسمی چرا نتوانم؟!
اعضای گروه تئاتر آبی دوست دارند یک روز سوپر استار شوند.
شاخه گل آبی که در تمرین های گروه در اپیزودهای مختلف رد و بدل می شد، نمادی بود برای امید به زندگی و حرکت.
اینجا در میان اعضای گروه افرادی هستند که یک حادثه رانندگی، آنها را دچار نقص عضو کرده و مسیر زندگی شان را تغییر داده است.اعضایی که با یک گل، با یک سالن تئاتر و با یک لبخند خاطره دارند و با تقویت اعتماد بنفسشان به آغوش جامعه برمی گردند.
حسن پور امیدوار است، در آستانه جشن های دهه فجر، بتواند با حمایت مسئولان سالن مناسبی در مرکز استان برای اجرای گروه تئاتر آبی و اجرای تئاتر جدیدش فرآهم نماید.
وی امیدوار است شهروندان نیز با یک گل، با یک لبخند، اعضای گروه را باور کنند. او خود باور دارد با تئاتر درمانی می توان بر انزوای افراد معلول غلبه کرد.

  

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *