اخباریادداشت

«دکتر دیوانه» را به لنگرود بازگردانید

 گیل مهر – یادداشت

مهری شیرمحمدی

دکتر عبدالله گورجی معروف به دکتر دیوانه پزشک نیکوکاری بود که بعد از چند دهه از فوتش هنوز یاد نیکی هایش بین مردم باقی است. ساخت تندیس وی بازگشت بخشی از هویت های خاطره سازی وی در لنگرود است.

اگرچه به وی لقب «دکتر دیوانه» داده بودند، اما بین مردم ارج و احترام ویژه ای داشت. گفته می شود، «دکتر عبدالله گورجی» معروف به «دکتر عبدالله» طی یک آتش سوزی در آذرماه ۱۳۷۱ به دیار باقی رفت. اما پیش از رفتن، با نیکی هایش انبانی از خاطره برای مردم لنگرود ساخت.

۴ سال پیش که «ایلخان آل بویه» از آرشیو عکس هایش تصویر دکتر عبدالله را – که بسال ۱۳۶۷ گرفته بود منتشر کرد، بار دیگر خاطره مرد ژنده پوشی- که در گوشه و کنارخیابان کتاب می خواند و نسخه می نوشت- برای مردم زنده شد و این بار مردم ایران هم با دکتر عبدالله و نیکی هایش آشنا شدند.

بهمن ماه سال ۹۷ شهرداری زنجان با ساخت تندیس موسوم به «مرد امانت دار»، یاد یکی از نیکوکاران این شهر را برای همیشه زنده کرد این تندیس چهره شادوران «حاج حسن نعلگرچی» از صنعتکاران زنجان بود که در میان اهالی بازار معروف بود ۴۵ سال دوچرخه امانتی مامور شهرداری زنجان را به امانت نگه داشته است تا صاحبش بازگردد. حالا  هم حاج حسن زنده است و هم اخلاق حسنه اش که نخواست زیر دین مامور شهرداری برود.

«دکتر عبدالله» به عنوان بخشی از هویت جدایی ناپذیر لنگرود است. انتظار می رفت پس از انتشار گزارشی با عنوان«دکتر دیوانه لنگرودی کیست» (خبرگزاری مهر ۳۰/۹/۱۳۹۴) مسئولان این شهر، برای زنده نگهداشتن نام دکتر عبدالله و نیکی هایش اقدامی نمایند. نگارنده طی تماس های مکرری با برخی از اعضای شورا و شهردار لنگرود خواستار ساختن تندیس دکتر عبدالله شدم ولی تاکنون پاسخ روشنی دریافت نکرده ام.

بی شک، یکی از مولفه های هویت ساز در محیط های شهری با جمعیت کمتراز شهرهای بزرگ، شخصیت هایی هستند که شهروندان با ایشان خاطره نوستالژیک دارند. در شهر لنگرود نیز شخصیت های خاطره ساز کم نیستند و دکتر عبدالله  چهره ای است که به مدد فضای مجازی، چهره ملی شده است.

 همان روزها (آذرماه ۹۴) پرویز پرستویی، بازیگر مطرح سینما، با انتشار تصویر دکتر عبدالله در صفحه شخصی خود درباره وی نوشت: این مرد گدا نیست بلکه دکتر دیوانه لنگرودی است که نسخه های شفابخشش جان خیلی ها را نجات داده است. دکتر دیوانه پشت کاغذ سیگار نسخه می نوشت و مجانی بیماران را ویزیت می کرد. می گویند پاتوقش کتابفروشی میرفطروس لنگرود بود و  داروخانه های لنگرود، خط دکتر را میشناختند و نسخه اش را می پیچیدند .تشخیص دکتر عبدالله بسیار خوب بوده و بسیاری که از  رفتن پیش دکترهای روز نتیجه ای نمی گرفتند، صبر میکردند تا او را در کوچه و خیابان بینند. او مطب نداشت و مثل دوره گردها در کوچه ها پرسه می زد.

به گفته عکاس، دکتر عبدالله بی خانمان، برخی شبها در منزل برخی محترمین بازار نظیر مرحوم امینی و عرب زاده بحری و یا پدر ایلخان آل بویه می ماند. پاتوق اصلی اش لنگرود بود و به کتابفروشی میرفطروس می رفت. وی نیز کتاب های مورد نیاز را در اختیارش قرار می داد.

  وی در گفتگویی بیان کرد: «روزی را که از دکتر عبدالله عکس گرفتم به خوبی به یاد دارم. برخلاف آنچه در تلگرام نوشته اند، دکتر عبدالله نزدیک مغازه میرفطروس نبود. اوایل پاییز یا اواخر تابستان سال ۱۳۶۷ بود و دکتر عبدالله  از روبروی مغازه عرب زاده به آن سوی خیابان رفت و از کتابفروشِ دستفروشی که همیشه مقابل مسجد امینی بساط پهن می کرد، یک کتاب گرفت و به این سو برگشت و بین مغازه های شادروان عرب زاده بحری، به در خانه مرحوم امینی تکیه داد و مشغول کتاب خواندن شد. کتابش اثری از ژولورن بود. و  محتوای پلاستیک کنارش، حاوی پیاز و سیب زمینی . عرب زاده از جمله بازاریانی بود که مایحتاج زندگی دکتر عبدالله را تامین می کرد.

دکتر عبدالله خبر نداشت دارم از او عکس می گیرم. آن زمان یک دوربین آنالوگ نیکون FM  داشتم. چند عکس از زاویه های مختلف از او گرفتم. به او خبر دادند آل بویه از تو عکس گرفته فکر کرد برادر بزرگترم بوده ولی برخلاف تصور کج خلقی نکرد.»

« مرحوم پدرم با پدر دکتر عبدالله مراواده داشت. پدر عبدالله در طب سنتی سررشته داشت و خودش گیاهان سنتی را از کوههای اطراف جمع آوری می کرد. آنگونه که پدرم می گفت، در این جمع آوریها، عبدالله هم او را همراهی می کرده. گویا عبدالله در جوانی برای ادامه تحصیل به دانشگاه تهران می رود. ولی چه اتفاقی برایش می افتد، که درسش را ناتمام می گذارد، کسی نمی داند. دکتر عبدالله به زبان فرانسه مسلط بود و من شاهد بودم نسخه هایش را هم به فرانسه می نوشت.»

به یاد دارم همان روزها ایمیلی به پسر بزرگ مرحوم میرفطورس فرستادم که ساکن آمریکاست. جواب وی این بود که دکتر عبدالله دیوانه نبود، عارفی بود که در عرفان و فلسفه غوطه می خورد.  کج خلق بود ولی آزارش به کسی نمی رسید.

چندماه بعد از انتشار گزارش، «احسان الله مشعوف» نیز در فصلنامه آوای املش درباره اش  اینگونه نوشت: «دکتر عبدالله محمدی گورجی فرزند مرحوم شیخ عبدالباقی پزشک متبحریست که در روستای گورج ییلاق از توابع شهرستان رودسر دیده به جهان گشود. جدش ملا محمد علی کاتب قرآن نامبرده دروس طلبگی و لمعه خوانی و غیره نزد اجدادش تلمذ نمود و در روستای گورج موسی کلایه با دختر خانمی بنام معصومه ازدواج و برای ادامه تحصیل عازم تهران شدند پس از پایان دوره تحصیلی وارد دانشکده پزشکی دارالفنون گردید نامبرده در ردیف دانشجویان ممتاز دوران تحصیلی بود ولی بعلت تنگ نظری عده ای نابخرد که برای ایشان دام گسترده بودند جسم و روانش دچار روان پریشی گردید. نامبرده حالت طبیعی و نرمال چندانی نداشت. ناسازگاری ایام از طرفی طلاق همسرش ناراحتی اش را دو چندان کرد. اکثرا پشت کاغذ سیگار نسخه می نوشت و مجانی بیماران را ویزیت می کرد جالب اینکه تمام داروخانه های شهر دست خط دکتر را می شناختند و نسخه او را می پیچیدند و بدلیل احترام به دکتر ارزان حساب می کردند. تشخیص دکتر بسیار خوب بود و خیلی ها وقتی  از دکتر های روز نتیجه نمی گرفتند صبر می کردند تا او را در کوچه و خیابان ببینند او مطب نداشت مثل دوره گردها در کوچه و خیابان با کلاه شاپو و کوله پشتی می گشت ایشان متولد ۲۱/۹/۱۲۷۱ در تاریخ ۲۱/۹/۱۳۷۱ در سن ۱۰۰سالگی دار فانی را وداع گفت و در وادی شهرستان رودسر مدفون می باشد.»

همچنین  استاد عبدالرحمن عمادی در همان شماره آوای املش اینگونه درباره دکتر عبدالله  نوشت: « من در دوره جوانی دکتر عبدالله را دیده بودم، دایی او تجربه پزشکی داشت و این جوان با این انگیزه تحصیلات خود را ادامه داد. ما یک پسر عموی پدری داشتیم به نام دکتر عمادی که با دکتر عبدالله همدوره بود و در رشت و قزوین درس خواندند.

او بیشتر اوقات در لنگرود بود، یادگار یک انسان شریف … وقتی همسرش را از او گرفتند، حالش دگرگون شد، او طلاق گرفت و دکتر عبدالله تحصیلات را نیمه تمام رها کرد و روان گسیخته گردید. می گویند تشخیص او عالی بود، … همه او را می شناختند و بیتشر در شهرهایی که بازار بود می رفت و گاه او را پزشک بازار موج می شناختند….» سال سوم، شماره یازدهم  ۱۳۹۵

 

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *