اخبار

زیبایی‌شناسی شعر سعدی از منظر عرفان، اخلاق و عشق، در انجمن مفاخر گیلان بررسی شد

گیلکگیل‌مهر-الهام کیانپور
جلسه‌ای دیگر از سلسله نشست‌های تخصصی انجمن مفاخر گیلان، صبح روز یکشنبه ۲۸مهرماه با مدیریت دکتر روشنک گل‌دوست در دفتر این انجمن در مجتمع خاتم الانبیاء رشت برگزار شد.
گل‌دوست ضمن خیرمقدم به مدعوین، به معرفی سخنران نشست و آثارفرهنگی وی پرداخت.
سپس، زهرا سیاوش آبکنار، شاعر و منتقد گیلانی، سخنان خود را با محوریت «زیبایی‌شناسی شعر سعدی از دیدگاه عرفان، اخلاق و عشق» مطرح نمود.
سیاوش آبکنار با این مقدمه که سعدی یکی از بزرگترین شعرای ایرانی‌ست که بعد از فردوسی، آسمان زیبای ادبیات فارسی را با نور خود روشن ساخت، گفت: سعدی نه تنها یکی از بزرگ‌ترین شعرای ایران بلکه یکی از بزرگ‌ترین سخنوران جهان است که در سال ۶۰۶ه.ق، برابر با ۵۸۹ خورشیدی و ۱۲۱۰ میلادی در شیراز چشم به جهان گشود.
وی پس از شرح بیوگرافی سعدی به سفرهای او اشاره کرده و گفت: او از شیراز به عراق سفر و در نظامیه تحصیل نمود. سعدی علاوه بر عراق، شام، به هندوستان،‌ غزنین، ترکستان و آذربایجان، بیت‌المقدس، یمن و … نیز سفر کرد. دوره‌ی سفر او ۳۵ سال به طول انجامید، اما در منابع دیگر، دوره‌ی سفر وی را، ۴۹ سال نیز ذکر کرده‌اند.

سخنران این جلسه، بزرگترین ممدوح سعدی را اتابک مظفر الدین ابوبکر بن سعدبن زنگی عنوان نمود و در ادامه گفت: از منظر تاریخی، سعدی بهترین شاعر دوره‌ی قوم مغول و تاتار بوده است.
سیاوش آبکنار، بوستان و‌ گلستان سعدی را محور سخنان خود قرار داده و‌ گفت: بوستان یا سعدی‌نامه اثر منظوم او در ۱۰ باب در سال ۶۵۵ و‌ گلستان اثر منثور سعدی در ۸ باب در سال۶۵۶ به رشته تحریر درآمد. او به غیر این دو کتاب، ۷۰۰ بیت قصیده‌ی فارسی، کتاب ‌نصیحه‌الملوک، مجالس پنج‌گانه، رساله‌ی عقل و‌عشق و طیبات را نیز نگاشته است.
این‌ منتقد با اشاره به دو تصحیح معتبر اشعار سعدی توسط حبیب یغمایی و محمدعلی فروغی، گفت: سعید نفیسی و خلیل خطیب رهبر نیز از دیگر مصححان کلیات سعدی هستند، بهترین تصحیح گلستان را غلامحسین یوسفی با تطبیق ۱۷ کتاب انجام داده است.
سیاوش آبکنار، اشعار سعدی را نزدیک به سبک خراسانی دانست و گفت: او در گلستان، زندگی و منش افراد را روایت می‌کند، نحوه نگارش او به صورت اندرزنامه و سیاست‌نامه است، او دچار تکلف و تصنع نمی‌شود و در بوستان نیز سعی در به تصویرکشیدن آرمان‌شهر خود دارد.
سیاوش در ادامه به شرح اشعار سعدی از منظر اخلاق و معنا پرداخت و گفت: ۷۰۰ غزل سعدی تحت‌تاثیر زبان سنایی و انوری است و این نشان از آن دارد که او با آگاهی از اشعار قبل از خود، به اصلاح زبان شعری در راستای زیبایی‌اندیشی اهمیت داده است. عشق، سادگی و خلوص در اشعار سعدی پررنگ بوده و بیشتر اشعارش را در بحر رمل و رجز سروده است‌.

وی ضمن پرداختن به فصاحت و زیبایی زبان شعری سعدی، به تسلط وی به زبان عربی اشاره کرده و در ادامه پیرامون عرفان در اشعار او گفت: دوگانگی در عرفان سعدی وجود ندارد و‌ معشوق او، روح مجسم است. عرفان او آشتی میان تن و جان و آسمان و زمین است. شعر او سهل و ممتنع بوده و در نهایت خویشتن‌داری، پند و اندرز را در اشعارش ارائه می‌دهد.
سیاوش آبکنار ضمن پرداختن به بحث تصوف، گفت سعدی و حافظ جزو شاعرانی هستند که علاوه بر صوفی‌گری و زهد، عشق را نیز به اشعارشان اضافه کردند. وی در ادامه به شعر معروف سعدی،«بنی‌آدم اعضای یکدیگرند…» بر سردر سازمان ملل اشاره کرده و ضمن خواندن اشعار سعدی به سبک، محتوا و درون‌مایه‌های آ‌ن‌ها پرداخت و از سخنان بزرگان و پژوهش‌گران نامی ادب فارسی پیرامون این شاعر بزرگ و اشعارش یاد کرد.
در انتهای این نشست، پژوهشگران و مدعوین، پرسش‌ها و‌ مطالب مرتبط به موضوع جلسه را مطرح نمودند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *