عکسهنر

«سوختن و بجاماندن»؛ وقتی غذاهای ته گرفته دست مایه یک ایده خلاقانه می شود

به گزرش گیل مهر، «سوختن و بجا ماندن» عنوان سومین نمایشگاه «سیده فروغ فلاح شمسی» است که ایده خلاقانه اش، تصویربرداری از آثار بجامانده از غذا بعد از پخته شدن و ته گرفتن است.
این بانوی هنرمند توانسته طی ۳ سال، از ته دیگ های بجا مانده از انواع غذاها در قابلمه، تصاویری از زوایای مختلف تهیه نماید، که هر بیننده ای را به تحسین وامی دارد. این آثار که در نگاه اول هیچ شباهتی به ته دیگ و غذای سوخته ندارد؛ تابلویی از رنگ و طرح را برای بییندگان به تصویر می کشد. رنگهای زرد در هم تنیده با نارنجی، گاه یک پاییزی را به تصویر می کشد، و ته دیگ های ماکارونی نقوشی از خطاطی هنرمندانه. و یا پنیر برشته که همراه شوید سرخ شده، تابلویی از درهم تنیدگی سفید ، زرد و سبز به تصویر می کشد.
دیدن این تابلو ها در ذهن هر فرد به میزان رشد ذهنی و سنی که دارد، برداشتی متفاوت ارایه می دهد. برداشتی که انگار هر بیینده خود نیز یک بار یک اثر هنری خلق می کند.
فروغ فلاح شمسی می گوید: رنگ ها همیشه برایم جذاب بود و در زمان پخت و پز تنوع رنگی برایم مفهوم خاصی داشت. وقتی پلو قابلمه را که روزانه می پختم و گاهی اوقات می سوخت و خالی می کردم ته گرفته غذا برایم تداعی نقش های جذابی می کرد. برخی از این نقوش بقدری برایم جذاب بود که دوست نداشتم قابلمه یا تابه ای که در آن غذا سوخته و یا سرخ کرده ام را بشورم و چند روزی نگه می داشتم. بعد دیدم هم به لحاظ عدم ماندگاری و هم نیاز مجدد به ظروف، مجبورم بشورم. بنابراین تصمیم گرفتم ازتصاویری که برای خودم مفهوم خاصی داشت، با گوشی موبایلم عکس بگیرم.
این هنرمند لاهیجانی می افزاید: برای هر کسی پیش می آید که موقع پخت و پز غذایش ته بگیرد، شاید در وهله نخست عصبی کننده باشد ولی این ایده به ذهنم رسید بجای عصبی شدن، از فرصت پیش آمده یک ایده هنری خلق کنم. این شد که از همین ته گرفته غذا آثار هنری به صورت تابلو به نمایش درآمد. کم کم برخی از غذاها را برای اینکه اصراف هم نشود، بخش فوقانی آن را جدا کرده و ته ظرف را دوباره روی حرارت می گذاشتم تا ببینم از ظرفی که مثلا بادمجان، پیاز یا سیب زمینی سرخ کرده ام، چه تصویر خلاقانه ای قابل دیدن است.
وی که پیش از این نمایشگاه سوختن و بجاماندن را در لاهیجان و رشت برپا کرده بود، می گوید : در نمایشگاه لاهیجان، تابلوها را به همراه قابلمه هایی که نقش گرفته اند به نمایش گذاشتم تا ببینم بینندگان چه حسی نسبت به این تصاویر دارند.
شمسی در مورد یکی از تابلوهایش میگوید: این تابلو برای من یادآور زندگی بی آلایش عشایر و رقص و آواز کودکان و طبیعت بکر است. و یا من در یکی از تصاویر، نقوش مینیاتوری استاد بهزاد را دیدم و وقتی همین تصویر را به یکی از نقاشان برجسته نشان دادم، برایم جالب بود که او همین مینیاتور استاد بهزاد را دیده است.
این استاد آواز همچنین می گوید: من زیر تابلوها هیچ توضیحی نداده ام زیرا معتقدم هر بیننده می باید با هر دیدگاه فکری برداشت خودش را از این تابلوها داشته باشد به این دلیل که اینها دیگر غذا نیست و ماهیت آن تغییر پیدا کرده و به کمال رسیده است. بنابراین معتقدم هرکس باید تخیل خودش را در این تابلوها جستجو نماید.
فروغ شمسی، از نقش رسانه ی مجازی در معرفی آثارش می گوید و ادامه می دهد: وقتی استاد عیسی چولاندیم، تصاویر ارسال شده در تلگرام را دید، تشویقم کرد که حتما نمایشگاهی از این آثار برپا نمایم و تاکید کرد که چنین ایده خلاقانه ای هنوز در هیچ جا مطرح نشده است. بنابراین با حمایت روابط عمومی ارشاد لاهیجان اولین نمایشگاه خود را در گالری هنر استاد محجوبی برگزار کردم . دومین بار ، تابلوهای سوختن و بجاماندن در رشت به نمایش درمی آید.
این بانوی خوش ذوق تاکید می کند: زندگی همه ما آدم ها مثل پخته شدن غذا در این ظروف است که وقتی پخت به کمال می رسد. وقتی مشکلات در زندگی پیش می آید، ما هم از درون می سوزیم و مرارت می بینیم، ولی بعد از مدتی اگر نیک بنگریم، آنچه از این سختی ها بجا می ماند، کمال و پختگی ما انسانهاست. بنابراین باید توجه کنیم بعد از این سوختگی چه از ما بر جا می ماند؛ آیا رشد درونی در ما اتفاق افتاده است یا هنوز اندوخته ای کسب نکرده ایم!
آثار «سوختن و بجاماندن» قرار است از جمعه دوم تا ۹اسفند ماه از ساعت ۱۶الی ۲۱ در شماره ۱۴ خانه هنر واقع در تهران خیابان انقلاب به نمایش درمی آید.

این مصاحبه بازنویسی شده از گفتگویی است که در خلال دومین نمایشگاه این هنرمند در رشت تهیه و در گیلان مصور منتشر شده بود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *