اخبارگردشگری

«میش» های غوطه خورده در سل های فشتال و جشنواره «میش» که برگزار نمی شود

گیل مهر- مهری شیرمحمدی

«َسل» های طبیعی روستای «فشتال» را باید دید. با گاو میش های غوطه خورده در آب. و قارچ های خوراکی موسوم به «میش» در اطراف آن. آب بندهایی که هم استخر پرورش ماهی است و هم منبع شرب بجارهای تفتیده در تابستان.

 سل های طبیعی «فشتال» با حوضچه های متعددش، از معدود ناشناخته های شهرستان سیاهکل است که

در فصل تابستان و نیاز شدید آب برای شالیزارها از تعداد این سل ها کاسته می شود. اما هیچگاه نشده که نباشد.

قدمت فشتال را نمی دانم ، اما می توان فهمید روستایی است که تاریخی کهن دارد. در مسیر فشتال به روستای «لیشک»، بقایای یک پل خشتی است. همین پل های خشتی مستحکم بیناگر وجود راه مواصلاتی مهم بر سر راه کاروان ها و یا مسئولان دولتی بوده است. یادگاری بجامانده از راه شاه عباسی یا دوره قاجار که تجارت ابریشم در گیلان رونق داشت. اکنون اما تکان های شدید خودرو و افتادن در چاله های جاده، نشان می دهد سالهاست این راه رنگ آسفالت و زیر سازی بخود ندیده است و اگر دیده، لابد آنقدر بی کیفیت اجرا شده که اینچنین، ناهموار است.

بقایای پل نزدیک به رودخانه ای در «دیو دره»، قرار دارد. اگر از جاده فرعی رشت سنگر بسمت فشتال بروید، دیدن سد سنگر ودیگر آب بندهای این سد بزرگ بیانگر این نکته است که تا چه میزان این پهنه وسیع، آب مورد نیاز شالیزارهای گیلان را تامین می کند.

بر طبق آماری که استانداری گیلان اعلام کرده، سالانه برای کشت برنج در استان، دو میلیارد و ۵۰۰ میلیون متر مکعب آب مصرف می شود که ۱۵۰ میلیون متر مکعب آن از طریق آب‌بندان‌ها تامین می شود.(ایرنا۲۴/۲/۹۸)
در مسیر کانال های ایجاد شده برای هدایت آب به شالیزارها، بوته های تمشک وحشی در محدوده وسیع و غیر قابل باوری رشد کرده اند و به دلیل نزدیکی به آب، تمشک های درشت -که به زبان گیلکی «وِلیش یا بُلش» می گویند- هر بیننده ای را به توقف وا می دارد.

پس از عبور از تابلوی روستای فشتال، پل آهنی بر روی کانال آب بر، شما را به سل های طبیعی فشتال می رساند. بی آنکه تابلوی راهنمایی در کار باشد. بعد از پل، حالا از وسط شالیزارهایی می باید عبور کنید که خوشه های برنج آن عن قریب آماده برداشت است. گرمای شدید جلگه سیاهکل، خوشه ها را زودتر به برداشت رسانده است، اگر این باران های نابهنگام مجال دهد.

در امتداد جاده ی آسفالته، و پس از گذر از درختان کاج ، یک آن دریاچه های فشتال بروی دیدگان باز می شود. ۴ استخر طبیعی فشتال، فرصت خوبی است برای آب تنی گاو میش های این منطقه. گاو میش ها در این سل های عمیق به خوبی شنا می کنند و تنها سرشان بیرون از آب است. از آب که بیرون می آیند، جثه تنومند و موهای بلند روی پوستشان بر دیگر گاوها فخر می فروشند. گاوهایی که توان شنا کردن ندارند و سل های فشتال تنها یک آبشخور بزرگ برایشان است.

یکی از اهالی روستای فشتال می گوید: تنها دو خانوار در فشتال هستند که گاو میش پرورش می دهند ومجموعا ۲۰گاو میش در فشتال است و فراورده های شیری این گاوها خریداران خوبی در همین روستا دارد.

وی می افزاید: در این روستا هنوز گاوهای ورزا هم نگهداری می شود. گاو های کوهن دار گیلان که قد کوتاهی دارند و گاوهای نری که «گاجمه» را به دوشش می گذاشتند تا زمین را شخم بزند. اکنون برخی برای «ورزا جنگ» در فصل پاییز این گاوها را نگه می دارند.

نزدیک به بزرگترین سل، کلبه است که از روی تابلوی آن می توان فهمید که نگهبانی آب بندان است که توسط دهیاری احداث شده و تابلوی دیگری یادآور شده که این سل استخر پرورش ماهی است و ماهیگیری در آن ممنوع است.

جلوتر، جنگلی از درختان کاج و بلوط و ممرز دیده می شود. با تنه های قطوری که نشان از استواری سالها می دهد. صدای خش خش برگ های ریخته شده بر بستر کم نور جنگل و پشه هایی که نیششان خار جنگل می شود و سکوت جنگل را هم آوازی جیرجیرکهای پنهان شده لای برگها می شکند. قارچ های روییده بر تنه برخی از درختان و لای برگهای پوسیده. قارچ هایی که با بارش های اواخر تابستان بر تعداد آن افزوده می شود.

حمید رضا حسنی، دهیار فشتال درباره این قارچ ها می گوید: گونه ای قارچ خوراکی در فشتال رشد وسیع دارد که در زبال محلی به آن «میش» می گویند. این قارچ ها انواع مختلفی دارد و بویژه در شهریور ماه به عنوان یک منبع غذایی مورد استفاده اهالی قرار می گیرد و از آن انواع خوراک طبخ می شود.

وی با اشاره به برگزاری دو جشنواره قارچ به سال های ۹۴ و ۹۵ در فشتال، می افزاید: این جشنواره با استقبال جوانان روستا طی دو سال متوالی اجرا شده و به معرفی فشتال و افزایش جاذبه های روستا افزوده بود. ولی دو سال اخیر بخاطر تداخل با ایام عزاداری محرم برگزار نشده است.

حسنی به موقعیت خدادادی سل های فشتال برای توسعه گردشگری در منطقه اشاره کرده و می افزاید: یکی از طرح های ارایه شده که مورد حمایت استانداری هم بود، ایجاد کلبه های شناور بر آب بندها بود که متاسفانه هنوز عملیاتی نشده است.

دهیار فشتال همچنین به دیگر فرصت های سرمایه گذاری برای پرورش دام و توسعه کشاورزی و استخرهای ماهیگیری اشاره نموده و ابراز می دارد: این منطقه، یکی از روستا هدف برای اجرای طرح روستای بدون بیکار بود ولی تنها ۳۰ درصد طرح های توسعه کشاورزی و دامپروری بدلیل عدم حمایت های بانکی اجرایی شد.درصورتیکه پارک جنگلی فشتال و آب بندان های متعدد این روستا، فرصت خوبی برای سرمایه گذاری برای تفریحات آبی و توسعه کشاورزی و دامپروری است.

حسنی با بیان اینکه ۳۱۷خانورا در فشتال زندگی می کنند، توضیح داد: درحال حاضر عمده ترین مشکل روستا، جاده نامناسب دسترسی به شهرستان است. ضمن اینکه هنوز طرح هادی در روستا اجرا نشده است.

اوایل دی ماه سال گذشته بود که دستور العمل ساماندهی آب بندان ها از سوی استاندار گیلان ابلاغ شد و قرار بود تسهیلاتی برای اجرای طرح های سرمایه گذاری مبتنی بر گردشگری بر آب بندها ارایه شود. اما آنچه مشهود است، هنوز هیچ طرح گردشگری در سل های فشتال اجرایی نشده است.  سال گذشته قایق های پدالی در ضلع غربی بزرگترین سل فشتال، نشان از معدود تفریحات آبی می داد، اما بنظر می رسد آن هم برچیده شده است.

    

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *