اخبارصنایع دستی

نبود صنایع تبدیلی در رضوانشهر و رکود بازار فروش پشم گوسفندان

به گزارش گیل مهر، عدم وجود صنایع تبدیلی و نخریسی در رضوانشهر موجب رکود بازار فروش پشم گوسفندان در این شهرستان شده است.

دامداران و عشایر در مناطق مختلف رضوانشهر و پره سر، برای تولیدات فراورده های دامی خود تلاش زیادی می کنند اما سود آن همواره به جیب واسطه ها می رود.

 رضوانشهر و پره سر با بیش از یک هزار و ۳۰۰ خانوار دامدار با ۷ هزار نفر جمعیت در غالب ۱۲ طایفه، دارای ۷۳ هزار رأس دام سبک است که سالانه بالغ بر ۸۵  تن پشم، ۱۸ تن پنیر و ۷۰۰ تن گوشت قرمز تولید و روانه بازار های مصرف می کنند.

 اما  به دلیل نبود امکانات و صنایع که پشم های چیده شده را شست و شو داده و حلاجی کند و آنها را برای نخ ریسی مهیا نماید همه ساله پشم تولیدی دامداران این مناطق نصیب دلالان می شود و آنان از نبود این امکانات، دچار ضرر شده و بیشتر حاصل دست رنجشان به یغما می رود.  

 بیت الله کریمی نماینده دامداران رضوانشهر و پره سر در غرب گیلان در این رابطه به خبرنگار ایرنا گفت: همه ساله در میانه فصل بهار و نیز پایان تابستان ، کار پشم چینی گوسفندان در مناطق مختلف این شهرستان شروع می شود و به دلیل نبود امکانات و صنایع نخریسی، این فرآورده با ارزش که می تواند عایدی بیشتری نصیب دامداران کند، روی دست آنها می ماند و چون کسی متولی خرید تضمینی آن نیست معمولا آنها حاضر می شوند به بهای بسیار ناچیزی این محصول را عرضه کنند.

 وی می گوید: باید با نگاه به آینده و توجه به ظرفیت های موجود برای درآمد زایی و پویایی اقتصاد منطقه و خانوار های تولید کننده فراورده های دامی، قدم برداریم و این استعداد در سطح شهرستان وجود دارد.

 دوستعلی نظری از دامداران منطقه با اشاره به اهمیت فرآورده های دامی و بویژه پشم می گوید: اگر چه بخشی از این فرآورده دامی در سطح شهرستان و خانوار های روستایی پس از شستشوی دستی با استفاده از دوک و چرخ های سنتی، تبدیل به نخ شده و در امر بافت البسه، جوراب، جاجیم، گلیم، شال بافی و سایر صنایع تولیدی و دستی به مصرف می رسد، ولی کافی نیست.

 وی می گوید: عشایر و دامداران در طول سال برای تولید متحمل رنج و زحمت زیادی می شوند و این بسیار درد آور است که حاصل زحمات و دست رنج آنان به ثمن بخش توسط افراد سودجو و واسطه ها به یغما می رود.

 عین اله پورمیرزایی از دامداران منطقه پره سر می گوید: باید فرهنگ نخ ریسی و وارد کردن این فرآورده مهم دامی به صنعت پوشاک و نیاز های زندگی را در دستور کار خانوارهای همه مناطق قرار دهیم و  اهمیت و مزیت های  استفاده از پشم اطلاع رسانی شود.

 وی بیان کرد: هنوز هم در اغلب خانه های روستایی شاهد وجود وسیله های سنتی نخ ریسی اعم از دوک، چرخ نخ ریسی و غیره هستیم و زنان خانه دار برای برطرف ساختن نیازهای خانوار و نیز برای درآمد زایی اقدام به  تولید پوشاک می کنند جادارد تا با فرهنگ سازی، این حرفه را در جامعه نهادینه نمایند.

منبع: ایرنا

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *