اخبار

«چهل سال نسخ خطی در ایران» در انجمن مفاخر گیلان بررسی شد

🖊گیل‌مهر-الهام کیانپور
جلسه‌ای دیگر از سلسله نشست‌های تخصصی انجمن مفاخر گیلان، صبح روز یکشنبه ۲۲ اردیبهشت ماه با مدیریت دکتر ابراهیم صفری در دفتر این انجمن در مجتمع خاتم الانبیاء رشت برگزار شد.
صفری ضمن خیرمقدم به مدعوین، مهمان ویژه‌ی جلسه، استاد مهدی سیدی و دکتر محمد باقری سخنران نشست را معرفی و به جایگاه دعوت نمود.
سپس استاد مهدی سیدی، شاهنامه‌پژوه، بیهقی پژوه‌ خراسانی، با بیان این‌که بدون تردید حفظ استقلال ایران در برابر تازیان و اتراک و تاتار طی ۱۴۰۰ سال گذشته کاری سهل نبوده است گفت: صدها قافله‌سالار فرهنگی و سیاسی و نظامی به همراه میلیون‌ها ایرانی در این راه کوشیده‌اند تا این مهد فرهنگ و تمدن فرهنگ و زبان غنی خود را حفظ کنند، اما سهم فردوسی در این میان بیش از همه است.
نویسنده‌ی کتاب« پنج گفتار در زمانه و زندگانی فردوسی» در ادامه، ضمن شرح چگونگی انتخاب روز ۲۵ اردیبهشت در سال ۱۳۷۴ با مناسبت بزرگداشت حکیم فردوسی، به انجمن تشکیل شده برای این مهم و مسائل پیرامونی آن سخن گفت و در ادامه به برخی جاینام‌ها، تاریخ‌ های مهم و ابیات شاخص شاهنامه پرداخت.
در ادامه، دکتر محمد باقری، عضو هیات علمی پژوهشکده‌ی تاریخ علم دانشگاه تهران و تاریخ‌نگار ریاضیات و اخترشناسی سخنان خود را با موضوع« چهل سال نسخ خطی در ایران» مطرح نمود.


باقری با بیان آن‌که ترانه‌های شرفشاهی، با گویش محلی و رنگ و بوی عرفانی سروده شده‌اند، گفت: سیروش شمیسا شعری دارد که در آن به ترانه‌های شرفشاهی اشاره شده، همچنین ابراهیم فخرایی در مجله‌ی فروغ به این ترانه‌ها پرداخته است. در موسیقی ایران نیز عنوان شرفشاهی آمده است. این پژوهشگر ضمن اشاره به آرامگاه پیرشرفشاه و مزار یار و همسر او «خروسه» (خوره‌ سو به مفهوم نور خورشید) گفت: دیوان نسخه خطی اشعار پیرشرفشاه در کتابخانه‌ی بخارست توسط دکتر صوتی تنظیم گردیده که البته قبل از آن میکروفیلم آن در دانشگاه تهران تهیه شده بود.
دکتر باقری در ادامه افزود: رابینو در ولایات دارالمرز گیلان گفته است: نوشته‌ای به گیلکی در گیلان به سختی یافته می‌شود، اما در آرامگاه دولابی، دیوان اشعاری به گیلکی وجود داشته که توسط افرادی دزدیده شده است.
سردبیر مجله‌ی تاریخ علم، علاقمندی و حرکت خود را درحوزه‌ی پژوهش نسخ خطی سال ۱۳۵۸ اعلام نمود و گفت: آخرین ارتباط من با نسخ خطیِ مربوط به شعر گیلکی مربوط به کتاب «ایرانی که من شناختم» از نیکیتین، با ترجمه‌ی علی محمد فره‌وشی می‌شود.نیکیتین، شرق‌شناسی روسی بود که مدتی نیز به عنوان کنسول در ایران خدمت کرد.
وی افزود: ژوکوفسکی، خاورشناس روسی، تعداد از اشعار گیلکی را جمع آوری و‌ با الفبای روسی آن را با دستخط نیکیتین تنظیم کرده است.
باقری در ادامه به روند جستجوهای خود در یافتن اسناد خطی گیلکی در مرکز اسناد روسی پرداخته و پیرامون آن صحبت نمود.
به دلیل ضیق وقت، ادامه‌ی این سخنرانی به جلسه بعد موکول شد و در پایان جلسه نیز، اعضای انجمن و‌مهمانان، پرسش ها و‌ مطالب مرتبط به موضوع جلسه را مطرح نمودند.

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *