اخبارتاریخفرهنگگردشگری

گزارش تصویری گیل مهر از درهای قدیمی بجامانده در رشت قدیم

باید استاد و فرود آمد

 بر آستان دری که کوبه ندارد،

  که اگر به گاه آمده باشی دربان به انتظار توست و

 اگر بیگاه به در کوفتنت پاسخی نمی آید کوتاه است در،

 پس آن به که فروتن باشی…

احمد شاملو

روزگاری درهای هر خانه بخشی از هویت فرهنگی هر منطقه را به دوش می کشید. بجز سر درهای سفال پوش که خانه مناطق پرباران نظیر گیلان است، کلون های درها نیز  نمادهای زنانه و مردانه داشت .

درهای چوبی و قدیمی، بخشی از هویت معماری خانه های قدیمی بود و نوع این سردرها، اعم از سکوی کنار در، کوبه های زنانه و مردانه و دالان منتهی به حیاط، هرکدام کارکرد ویژه ای داشت که برگرفته از سنت ها و فرهنگ این مرز و بوم بود.

در گیلان نیز آرام آرام درهای چوبی با کوبه هایش از بین رفته و حالا سالهاست کوبه های درهای قدیمی بجا مانده در این شهر را کسی به صدا درنیاورده است. و از  المانهای  باقیمانده در محلات قدیم رشت نیز هر روز کاسته می شود.

تصاویر زیر تعدادی از سردرهای باقی مانده در محلات؛ ساغریسازان، پیرسرا و میدان صیقلان رشت است.

عکسها: آرشیو مهری شیرمحمدی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *