اخبارچهره ها و یادبودهایادداشت

یادبودهای فرهنگی؛ آرامش ابدی پدر آسایشگاه های ایران در آسایشگاه کهریزک/ دکتر حکیم زاده و خدمات خیرانه اش در حوزه درمان

 به گزارش گیل مهر، سوم آبان ماه سالروز درگذشت دکتر محمدرضا حکیم زاده لاهیجانی است که پس از تاسیس نخستین آسایشگاه خیریه سالمندان  در رشت و کهریزک تهران، بعنوان پدر آسایشگاه های ایران لقب گرفت.

تابلوی دکتر «محمد رضا حکیم»، بر یکی  از بلوارهای لاهیجان خودنمایی می کند و روزانه بسیاری از شهروندان و مسافران این نام را می بینند. اگرگذشت زمان به یادها نسپارد که وی از بنیانگذاران نخستین آسایشگاه خیریه معلولین و سالمندان در رشت بوده است، اما سالمندانی که در آسایشگاه کهریزک نگهداری می شوند، با این نام خو گرفته اند زیرا آرامگاه ابدی وی در ورودی آسایشگاهی است که خود تاسیس کرده بود.

محمد رضا حکیم، در سال ۱۲۹۷ خورشیدی در شهر لاهیجان به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در این شهر و رشت گذراند و برای ادامه تحصیل در رشته پزشکی به دانشگاه تهران رفت.

نخستین كار دولتی حکیم پس از فارغ التحصیلی، در شهر مشهد در آسایشگاه جذامیان بود. با تلاش های دكتر حكیم زاده، آسایشگاه این شهر بازسازی گردید.

حکیم زاده  مدتی  ریاست بهداری لاهیجان را بر عهده داشت و علاوه بر وظایف پزشكی و بهداری  لاهیجان، اولین پرورشگاه و زایشگاه را در لاهیجان ایجاد كرد.

حکیم زاده  خانة پدری خود را وقف آموزش و پرورش نمود. دبستان دكتر حكیم زاده لاهیجان دانش آموزان زیادی را به خود دیده است. حکیم زاده همچنین در بسیاری از روستاهای دور افتاده، دبستان و درمانگاه ایجاد كرد، اما سرآمد تلاش های وی در حوزه آموزش، تاسیس صندوق كمك به دانشجویان لاهیجانی بود كه در خارج از این شهر تحصیل می كردند.

حکیم زاده، بعد از چند سال خدمت در لاهیجان به ریاست بهداری همدان منصوب شد و در آن جا نیز اثرات خیر وی باقی است. سپس برای اخذ تخصص به فرانسه رفت و در بازگشت به وطن در سمت مدیر مبارزه با بیماری­های واگیردار خدمت کرد و با تلاش فراوان در ریشه­كنی بیماری ها همت نمود. بعد از مدتی دكتر حكیم زاده به سمت مدیر كل بهداری گیلان منصوب گردید و در این زمان، علاوه بر ایجاد مراكز بهداشتی در نقاط محروم گیلان، با توجه به مشكلات افراد سالمند و معلولین بی پناه و رها شده در خیابانها، به فكر ایجاد سرپناهی برای این قشر افتاد. اینجا بود که نام آیت الله ضیابری، آرسن میناسیان و حسین استقامت خیرین نیکوکار گیلانی پیوند خورد.

حسین استقامت، در رشت کارخانه جوراب بافی داشت و ۱۷ هزار مترمربع  از املاک خود را در محله سلیمانداراب رشت برای تاسیس آسایشگاه در اختیار ایشان قرار داد.  سال ۱۳۴۵، سرانجام با تلاش های خیرین مذکور، نخستین آسایشگاه خیریه سالمندان و معلولین کشور در رشت ساخته شد. آوازة این اقدام بزرگ به تهران و شهرهای دیگر رسید و مسؤلین از حکیم زاده خواستند كه در شهرهای دیگر نیز آسایشگاه­هایی ایجاد كند.

حکیم زاده، سرپرستی آسایشگاه رشت را به ارمنی نیکوکار رشتی یعنی «آرسن میناسیان» سپرد و برای ساختن آسایشگاه سالمندان کهریزک راهی تهران گردید.

اما عمر پربرکت، پدر آسایشگاه های ایران، دیری نپاید و دکتر حکیم زاده، در سوم آبان ۱۳۵۸ در سن ۶۵ سالگی دیده از جهان فروبست. مردم گیلان خواستند او را در لاهیجان به خاك بسپرند اما وی در جایی آرمید که به آن تعلق خاطر داشت؛ «صحن ورودی آسایشگاه کهریزک»

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *