اخبارتاریخچهره ها و یادبودهایادداشت

به آرمان یخ زده آب می دهیم!

گیل مهر- مهری شیرمحمدی
۱۰۴سال پیش در چنین روزی، ۷نفر مسلح با یک قایق از بندر پیربازار مخفیانه و در سکوت شب به سمت جنگل های تولم رفتند. درست بیستم مرداد ماه ۱۲۹۴ خورشیدی بود که میرزا کوچک جنگلی، دکتر حشمت طالقانی، یک نفر تفنگ ساز و ۴نفر از نخستین مبارزان جنبش جنگل، به جنگلهای تولم رسیدند.
روستای «شیخ محله» آن روز، میعادگاه ۷نفر از سرخوردگان جنبش مشروطه بود که دوباره سعی می کردند، یک مبارزه مسلحانه را علیه حکومت استبداد و استعمار در خفای جنگل های غرب گیلان آغاز نمایند.
۲۰مرداد به اعتقاد نگارنده بیش از ۱۱آذر می باید در تاریخ مردم گیلان پاس داشته شود. زیرا، ۱۱آذر پایان یک راه بود و ۲۰مرداد رویش دوباره یک اندیشه.
چگونه است که سالروز شهادت میرزا کوچک جنگلی و یخ زدن آرمان های قانون خواهی، مجلس برآمده از مردم، تعلیم و تربیت همگانی، عدالت خواهی، کوتاه کردن دست اجنبی و … هر ساله با همایش های دولتی و غیردولتی پاس داشته می شود، ولی سالروز آغاز جنبش جنگل- که آغاز یک حرکت دوباره برای اصلاح امور کشور بود- نه تنها پاس داشته نمی شود، بلکه از یادهای متولیان فرهنگی نیز رفته است!
اگرچه نهضت جنگل، به تصریح بسیاری از مورخان، در راستای تداوم حرکت مشروطه خواهی ایرانیان بود، ولی گویا سالروز آغاز این جنبش، در خاطره گیلانیان محو شده است.
عجب است که در سالروز آغاز جنبش جنگل، علل و عوامل شکست مشروطه بررسی نمی شود؟! و کسی سخن نمی پرسد که چرا جوانک اتو کشیده و مشروطه خواه و سرخورده و تبعیدی -که با تهدید وارعاب دوباره به گیلان بازگشته بود- با تغییر قیافه دوباره سعی کرد بذر آزادیخواهی و حاکمیت قانون و مبارزه با استبداد و استعمار را در جنگل های گیلان بپراکند!
شاید پربیراهه نباشد که ما ایرانیان ملت مرده پرستیم و تنها برای سالروز یخ زدن جوانه ای که میرزا پروراند، ذکر مصیبت می خوانیم! اگرچه میرزایی که روحش آزاد شده، دیگر نیازی به آزادی در تخت بند دنیا ندارد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *