اخبارتاریخچهره ها و یادبودها

همزمان با نود و‌هفتمین سالگرد شهادت رهبر جنبش جنگل، ماهیت و واقعیت نهضت جنگل در انجمن مفاخر گیلان بررسی شد.

گیل‌مهر-الهام کیانپور
جلسه‌ای دیگر از سلسله نشست‌های تخصصی انجمن مفاخر گیلان، صبح امروز، یکشنبه ۱۱ آذرماه با مدیریت دکتر ابراهیم صفری و با حضور و استقبال گسترده‌ ای از فرهیختگان، در دفتر این انجمن در مجتمع خاتم الانبیاء رشت برگزار شد.
صفری ضمن خوش آمدگویی به مدعوین نشست، انتخاب موضوع این سخنرانی را، تقارن با روز ۱۱ آذر، نود و‌هفتمین سالگرد شهادت رهبر آزادیخواه، میرزا کوچک عنوان نمود و ضمن گرامیداشت یاد و‌خاطره‌ی او و‌ یارانش، به معرفی سخنران جلسه و آثار و مقالات پژوهشی او در حوزه‌ی تاریخ پرداخت.
سپس، نوری کیافر، پژوهشگر و مولف کتاب «ماهیت و واقعیت نهضت جنگل»، سخنان خود را با محوریت «بازخوانی ماهیت نهضت جنگل» مطرح نمود.
کیافر با این مقدمه که، نهضت جنگل، نه یک شورش کور و شتاب زده‌ی محرومان علیه ستمگران و نه یک جنبش دهقانی علیه فئودال‌ها و نه یک حکومت سوسیالیستی بود، تاکید کرد: ماهیت و واقعیت نهضت جنگل، یک اعتراض انقلابی و مسلحانه‌ی سیاسی علیه حاکمیت وابسته‌ی ایران و حامیان خارجی آنان بود که مورد حمایت دینداران روشن بین، روشنفکران عدالت‌خواه، اصناف و پیشه وران آزادی طلب و دهقانان محروم قرار گرفته بود .


این مولف با بیان آن‌که، این اعتراض انقلابی و مسلحانه‌ی سیاسی در ابتدای حرکت خود، فاقد مرامنامه و نظام‌نامه بود، افزود: این اعتراض فقط به شکل احساسی و سنتی و اعتقادی بر دو اصل نانوشته‌ی: استقرار آزادی و حفظ استقلال ایران تکیه داشت و البته مفهوم آزادی به معنای فلسفی مخالفت و دوری از هر نوع روحیه و رویه‌ی خودکامگی و خود محوری‌ است و استقلال نیز به معنای فلسفی، مخالفت و مبارزه با هر نوع نفوذ بیگانه در ارکان ‌کشور تعریف می‌شود.
او، پیشوای نهضت جنگل را، نماد و تبلور یک نیروی مستقل و آزادی‌خواه ملّی، علیه استبداد داخلی و نفوذ عامل خارجی دانست و خاطرنشان کرد: نهضت جنگل، پس از هفت سال پیکار خونین و پشت سر گذاشتن فراز و فرود بسیار به علت شتاب‌زدگی، تنگ نظری، افراط‌گرایی، فرصت‌سوزی و عدم فرزانگی در حرکت های سنجیده، دستخوش اختلاف، افتراق و انشقاقی شد که گریز از آن نه تنها لازم بود، بلکه از اهم وظایف اخلاقی و انقلابی بود. در نتیجه، به جای  نوشیدن شهد پیروزی، شرنگ در کام خود و ملّت ریخت، اما در فراسوی این نتایج تلخ، میراثی از خود بر جای گذاشت که عزت بخش و غرور آفرین است.
کیافر در انتها، این میراث را خودباوری، عدم خودباختگی در برابر عظمت مشکلات، احساس تعهد و شناخت مسئولیت در پیشگاه ملّت و عشق به آزاد زیستن و عدالت خواهی معرفی نمود که همواره تاریخ ستایشگر آن است.
در پایان، نیز اعضای انجمن و‌مهمانان، پرسش ها و‌ مطالب مرتبط به موضوع جلسه را مطرح نمودند.

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *